Je meest dierbare herinnering

In de zaterdag-bijlage van dagblad Trouw van 21 april 2018 staat een heel interessant artikel over je dierbaarste herinnering.
Wat is je dierbaarste herinnering?

Wetenschapper/promovenda Jacky van de Goor, verbonden aan de faculteit psychologie van de Universiteit Twente deed hier onderzoek naar. Ze stelde aan een geselecteerd gezelschap van zeer diverse mensen met uiteenlopende beroepen de vraag:
‘stel dat je geheugen wordt gewist tijdens de overgang naar het hiernamaals, maar dat je één herinnering mag kiezen die je dan tot in de eeuwigheid krijgt afgespeeld, welke zou dat dan zijn?’
Misschien komt deze vraag je bekend voor; van de Goor haalde hem uit de Japanse film “After Life” maar past hem nu dus toe in haar onderzoek.
Een opvallend resultaat uit dit onderzoek is dat de rode draad in de gekozen herinnering voor de bankier en de dakloze vrijwel identiek is. En dat geldt voor heel veel mensen uit het onderzoek. De grootste groep koos een herinnering die te maken had met verbinding. Verbonden zijn met anderen levert kennelijk de mooiste, meest waardevolle herinneringen op. Nog een ander opmerkelijk detail: zonder uitzondering gaan de dierbaarste herinneringen niet over materiële zaken.

De helft van de onderzoeksgroep koos overigens een zware negatieve gebeurtenis. Dat verbaasde Jacky van Goor nog het meest. “Waarom zou je er in vredesnaam voor kiezen om je dat eeuwig te herinneren? vraagt van de Goor zich af? Maar het antwoord werd al snel duidelijk: zo’n nare gebeurtenis geeft kennelijk een enorm inzicht dat bevrijdend kan werken.
In het artikel staat een aantal hele mooie voorbeelden van uitgekozen herinneringen die men zou willen meenemen. Zoals die van de dakloze die met een vriend in een vrijwel lege kerk zat. Er kwam een vrouw binnen met een kinderwagen, die vroeg of ze wat konden opschuiven. Terwijl bijna alle kerkbanken leeg waren.

Verbonden willen zijn
De voorzichtige conclusie die ik trek (en eigenlijk wist ik dit intuïtief al) is dat wij het gelukkigst zijn als we verbonden zijn met anderen of beter gezegd: als we het gevoel hebben verbonden te zijn met anderen. Dan zou een logische vervolgconclusie zijn dat we het meest te lijden hebben van het niet-verbonden zijn of het gevoel hebben van afgesneden zijn.
En daarmee kom ik bij de eerste strofe van het mooie gedicht van M. Vasalis: Sotto voce

Zoveel soorten van verdriet,
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo’n pijn,
maar het afgesneden zijn.

fullsizeoutput_33c
Weet jij welke herinnering jij zou kiezen om voor eeuwig mee te nemen?

Advertenties

~ door Rosicus op 23 april 2018.

Eén reactie to “Je meest dierbare herinnering”

  1. Daar ga ik eerst eens rustig over nadenken.

    Vriendelijke groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: